ညဥ့္ငွက္

နီယြန္မီးတစ္ပြင့္ ထမ္းပိုးထားတဲ႔ဓာတ္တိုင္မွာေက်ာမွီရင္း
ငါ့ဘဝကို ေရာင္းကုန္တစ္ခုလို ျဖန္႔ခင္းထားတယ္။

ကံထားရာေန၊ကံေစရာသြား
“နာခံေတာ္”လို အေစအပါးဘဝမွာေတာ့
ဘယ္အရာကိုမွ “ခါးသည္”လို႔မေရရြတ္ရဲဘူးကြယ္။

ေျမနိမ့္ရာမွ လွံစိုက္
အသည္းခိုက္ေအာင္နာက်င္ေနေပမယ့္
ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕လက္ညွိဳးေတြကို
ငါဥေပကၡာျပဳထားတယ္။

ဟုတ္တယ္…………။
ငါ့ရဲ႕အေသြးအသားေတြထဲမွာ
လူမမာအေမအိုရဲ႕
ေဆးကုသစရိတ္ေတြရွိေနတယ္။
လူမမယ္ ေမာင္ေလး၊ညီမေလးေတြရဲ႕
စားဝတ္ေနေရးေတြရွွိေနတယ္။

ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိတဲ႔ဘဝမို႔
တံေတြးပင္လယ္ထဲမွာပဲ
တစ္ဘဝစာကူးခတ္ခဲ႔ရတယ္။
အသျပာေထာင္ခ်ီတန္တဲ႔ေရႊခြက္ကို
ဘာမဟုတ္တဲ႔ ရြဲတစ္ေစ့နဲ႔ေတာ့
ဘယ္သူက လဲရက္ပါ့မလဲကြယ္။

“ငါက တရားမွ်တပါတယ္။
မင္း တစ္ခု လိုခ်င္ရင္ေတာ့
တစ္ခုျပန္ေပးရမွာေပါ့ကေလးမရဲ႕။”
ေလာကႀကီးက သားသတ္သမားတစ္ေယာက္လို
ေအးတိေအးစက္ေျပာတယ္။

“မလဲႏိုင္ဘူး၊မလဲရက္ဘူး”လို႔
ေခါင္းကို တတြင္တြင္ခါယမ္းမိတိုင္း
ငါ့မိသားစုရဲ႕ေရေသာက္ျမစ္တည္ရာကို
ျပန္သတိရမိတယ္။

မီးရထားစက္ေခါင္းလို
အပူေတြကို မႈတ္မထုတ္ႏိုင္ေသးသေရြ႕ေတာ့
ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး မ်ိဳသိပ္ထားလိုက္ဦးေပါ့
ကံဆိုးမေလးရယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ…ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ရဲ႕
ဝတ္လႊာခ်ပ္ေတြက
တစ္လႊာခ်င္း ေျမခခဲ႔ရတယ္။

လိုအပ္ခ်က္ေတြကို စီရရီနဲ႔
စာရင္းတို႔ထားရတဲ႔ဘဝမွာ
မာနနဲ႔သိကၡာေတြကိုခဝါခ်
မလွမပနဲ႔ပဲ ဒီဇာတ္ကို ဆက္ဆက္ကေနမိတယ္။

ေရႊေတြ၊ေငြေတြလူးေနတဲ႔လက္ေတြ
ရမၼက္ခိုးေတြ တရွိန္ရွိန္ေတာက္ေနတဲ႔ ဒီပတ္ဝန္းက်င္ကို
(ျဖစ္ႏိုင္ရင္)ေက်ာခိုင္းလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။

အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ျငင္းဆန္ေနေပမယ့္
ဒီဝကၤပါက အေျပာက်ယ္လြန္းတယ္။
လႈပ္ေလေလ ျမဳပ္ေလေလျဖစ္မယ့္ဘဝမွာ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အစြန္းထင္းခံရင္း
ျဖဴျဖဴစင္စင္ေလး ရွင္သန္လိုက္ပါတယ္ကြယ္။

image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s